Foto:

Column: Wat heb jij met taal?

Een heel klein artikeltje hier in de lokale krant over de laaggeletterdheid. Maar het motto was zo mooi: ‘Wat heb jij met taal?’ Nu kom ik uit een klein Brabants dorp en thuis spraken wij het lokale Brabantse dialect. En af en toe doe ik dat nog. Niet zo als mijn nichten en neven uit Tilburg. Want Tilburg heeft een dialect, daar krijgt mijn vrouw nu nog hoofdpijn van.

Maar taal is zo iets fascinerend, zeker als je in de straat verschillende dialecten, maar ook verschillende talen hoort. Ik heb altijd interesse gehad in taal. Waarom weet ik niet, maar ik wilde er wat mee doen. Ik heb ooit nog eens geprobeerd gedichten te schrijven. Zelfs een keer meegedaan aan een wedstrijd, maar ik kreeg zelfs geen ‘eervolle vermelding’ bij de laatste honderd. Dus dat heb ik maar snel verlaten.

In het kleine artikel stond dat van de 23.500 inwoners van Elburg, ruim 3000 mensen moeite hebben met de Nederlandse taal, rekenen of digitale vaardigheden.
Nu kan ik me iets voorstellen bij die digitale vaardigheden. In de wijk waar ik geboren en getogen ben, was in die tijd geen pc, ipad of mobiel te vinden. En ik geloof niet dat er in de hele wijk nauwelijk één telefoon was te vinden. En als er een was geweest, zal het zo’n bakeliet model zijn geweest.

Neen, het was er allemaal niet en geloof me, dat heeft ook heel wat voordelen gehad. Als ik nu zie wat men allemaal kan met die mobiele dingen. Ik heb nog net wat gelezen wat er op een whatsapp bericht staat, in dezelfde tijd dat jongeren al drie antwoorden hebben verstuurd. En zo snel met die vingers over dat toetsenbord. Als ik dat zou doen, dan komen er geen Nederlandse teksten meer uit.

Het volgende onderwerp: het rekenen. Daar heb ik altijd een vreselijke hekel aan gehad. Maar wiskunde moest een vak zijn bij het afstuderen in mijn tijd aan de Havo. Wat een ellende was. Het meest erge was de meetlat, zo’n ding waarmee je dingen kon uitrekenen. Althans dat zei mijn wiskunde leraar. Ik kon er van alles mee, maar uitrekenen is me nooit gelukt.

Tenslotte de Nederlandse taal. Het artikel gaf aan dat men de laaggeletterdheid in de gemeente onder de aandacht wil brengen. Een nobele gedachte, maar wat er gebeurt als het onder de aandacht is gebracht? Gaat men die mensen begeleiden of een snelcursus Nederlands aanbieden?

En de senioren onder ons, zullen daar flink wat moeite mee hebben. Ik kan me mijn ouders nog herinneren. We hadden thuis een gratis Weekblad en ik zag het regelmatig liggen als ik weer eens thuis was. Maar of er veel in gelezen werd, kan ik niet beamen. Misschien dat mijn moeder de advertenties voor de weekaanbiedingen doornam en eventueel nog de overlijdensadvertenties. Maar grote achtergrondartikelen werden steevast overgeslagen. En ik moet toegeven, dat ik meestal de meest interessante stukken eruit pikte.

Ja, er is nog steeds verborgen laaggeletterdheid, en dan met name in het lezen zou ik zo zeggen. Meestal kan men best zich verstaanbaar maken, zeker in het dialect. Wat mij inziens het mooiste is aan een land als Nederland. Daar moeten we trots op zijn en blijven zijn !

HENNY A.J. KREEFT

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden