Trainer IJsselmeervogels: ‘Regionale voetbal trekt weer bij’

Acht van de tien voetbalclubs in onze regio mogen dan zijn gedegradeerd, volgens de Nunspeetse trainer Gert Jan Karsten van IJsselmeervogels is het niet iets om je zorgen over te maken. Volgens hem trekt het over een jaar of twee, drie allemaal weer bij. Hij spiegelt zich dan aan wat gerenommeerde verenigingen zoals Quick Boys op divisie niveau overkwam.

Dick van der Veen

Het samenklonteren van het zaterdag- en het zondagvoetbal met onderscheidend niveau, de regionalisering, is daarvan niet los te denken. De divisies gingen er dus in voor, het komend seizoen speelt het in de eerste klasse en daarna is het ook op de lagere niveaus van toepassing.

“Er is wat voor te zeggen dat je competities samenstelt met verenigingen op korte afstand van elkaar. Neem nu bijvoorbeeld de tweede klasse waarin Nunspeet uitkomt. Je kunt veel wedstrijden op de fiets af. Zaterdag tegen zondag op zaterdagavond zes uur lijkt me geen goede optie. Het publiek blijft weg.

Stel dat je het in de derde en tweede divisie zou doen. Dan blijven van bepaalde clubs bij uitwedstrijden enkele honderden supporters thuis. Tel uit je winst.”

We nemen op een terrasje zijn voetballeven door. “Ik heb in de jeugd bij Nunspeet gespeeld. Omdat ik niet goed uit de voeten kwam, om het zo maar eens te noemen, kwam er al gauw een eind aan het spelletje. Ik heb direct daarna het trainen opgepakt. Op mijn 23ste werd ik bij Lemele de jongste hoofdtrainer van Nederland.

Ik heb prachtige jaren gekend bij onder meer Lelystad (kampioenschap), Zwart Wit (degradatie), HHC Hardenberg en Urk. 

Met de laatste promoveerden we naar de derde divisie. Een team dat volledig uit eigen jongens bestond. Een unieke prestatie. Zoiets kan alleen daar en in Volendam. Op Urk spelen met uitzondering van een beetje basketbal geen andere sporten een rol van betekenis. Normaal gesproken is voor een amateurclub die niet betaalt de tweede klasse het eindstation. Je kunt bij clubs als Epe een keer met een goede lichting naar de eerste klasse, maar dat is dan van korte duur. Vroeger lag dat anders. Toen er niet werd betaald kon je wel naar het hoogste amateurniveau opstomen.”

Je stapte in maart over naar IJsselmeervogels.

“Het was de bedoeling dat ik in het nieuwe seizoen de stap zou maken. Door privé omstandigheden ben ik daar eerder aan de slag gegaan. Via de nacompetitie zijn we eruit gekegeld. In de laatste periode pakten we nog heel wat punten. We kregen veel strafschoppen tegen, hadden te maken met blessures maar de voornaamste reden was toch dat we kwaliteit tekort kwamen. Spelers die het mentaal niet konden opbrengen, het op de training lieten afweten enzovoort.

De teammanager van de Vogels wenste me bij mijn komst veel succes. In de achttien jaar dat hij functioneerde kwamen dik twintig trainers voorbij. Vier hadden succes, maar achttien werden ontslagen. Het gaat om de lange termijn. Je kunt als IJsselmeervogels over de mooiste accommodatie beschikken, samen met Katwijk de meeste titels hebben behaald, het biedt geen enkele garantie voor hedendaags succes. 

Je zou kunnen zeggen dat ik met de promotie van Urk het hoogtepunt al achter me heb liggen. Dat hoop ik nog een keer bij te stellen door de Vogels kampioen van de tweede divisie te maken. Ja ik weet dat we dan eerst nog moeten zien om terug te komen op dat niveau, maar dat is dan ook het hoofddoel voor het nieuwe seizoen.”

IJsselmeervogels op een lager niveau dan Spakenburg

“Daar zijn ze natuurlijk bij de ‘Rooien’ (IJsselmeervogels in het jargon) goed stuk van. Ik heb ze met terugwerkende kracht kunnen troosten. In mijn eerste jaar dat ik bij HHC voor de groep stond hebben we Spakenburg laten degraderen. Noem het 1-1. Dat is het ook als het op de stunts in het bekervoetbal aan komt. Beide verenigingen schopten het daarin heel ver.

Er wordt door de buitenwacht verondersteld dat het haat en nijd is tussen beide clubs. Dat is echt niet zo. Scherp in de communicatie, het loopt zelden uit de hand.

Wel is het zo dat het voor de spelers één keer blauw is altijd blauw betekent en omgekeerd ook geldt dat voor de roden.

Ik heb trouwens bij IJsselmeervogels met een technische commissie te maken en daarnaast met een tweede controle in de vorm van de oude garde. Mannen als Jaap Vedder en Henk de Graaf bijvoorbeeld. De laatste kon niet voorkomen dat hij een blauwe schoonzoon heeft. Dat zullen best wel eens leuke verjaardagen zijn, maar ze weten het in Spakenburg heus een plaats te geven hoor.”

Geen ambitie om arbiter in bet betaalde voetbal te worden?

“Die was er wel even. Ik heb één keer meegedaan, kreeg de toezegging dat ik het jaar erna in zou stromen. Daarna brak een periode in mijn leven aan waarin ik het privé zwaar voor de kiezen kreeg. Ik begin er niet meer aan, vind het mooi zo. Als ik bij IJsselmeervogels datgene fiks wat me voor ogen staat dan is het klaar. Dat wil zeggen: ik ga dan uitbollen bij aan club op een wat lager niveau. Ik bezoek nu ook als het zo uitkomt met vrienden wedstrijden van clubs als Hulshorst. Een kratje bier op tafel, lekker over voetbal praat, gezelligheid troef. Soms zien we maar weinig van de wedstrijd.