Combinatie kunstvormen bij Kunsthub Bink

ELBURG Op de Beekstraat 57 staan op 21 mei de deuren open. Muziek dwarrelt uit het gebouw en trekt buurtbewoners aan die nieuwsgierig naar binnen lopen. De tonen zijn afkomstig van de band FLO die binnen in het industriële ingerichte Kunsthub Bink hun eigen muziek speelt. Het weerkaatst tegen de daar opgehangen en staande kunstwerken van beeldende kunstenaars die hun werk exposeren. ,,Grappig”, zegt de zanger, ,,de echo geeft toch weer een dimensie aan onze muziek die ik nog niet eerder heb gehoord.”

De combinatie tussen verschillende kunstvormen is wat het Elburgse Kunsthub Bink wil en ook doet. De muziek gespeeld door de vijf jonge conservatoriumstudenten, vult de beeldende kunst aan. Samen is het voor de toeschouwer een evenement. Zeker als er in de pauze ook nog een interactieve beleving, gericht op het werk van de in Elburg geboren en getogen kunstenaar René van der Lans, gestart wordt door Miranda Blaak.

De bezoekers worden door Miranda, een goede vriendin van René, gewezen op zijn hangende werk en gevraagd er langer naar te kijken. Langer dan de gebruikelijke 28,36 seconden die een gemiddelde museumbezoeker naar een werk kijkt. Ze wijst op het grote scherm en stelt het publiek voor aan Visible Thinking Routines. ,,Dit zijn korte ministrategieën om dieper maar ook anders over kunstwerken na te denken. Door middel van jezelf vragen te stellen en het werk te observeren. Ik heb hier een paar opdrachten op kaartjes voor degene die mee willen doen.”

Zwaaiend met een stapel kaartjes in de hand, vraagt ze de toehoorders naar voren te komen om een kaartje in ontvangst te nemen. Op de kaartjes staan vier opdrachten waaronder een tekenopdracht of de vraag: wat zou dit schilderij kunnen betekenen. ,,Na de pauze bespreken we kort wat jullie bevindingen zijn”, zegt Miranda terwijl ze de kaartjes uit begint te delen. 

Langzaam schuifelen mensen langs de schilderijen van René. Zijn werk is heel persoonlijk van aard maar niet opgesloten daarin. René: ,,Schilderen is een uitlaatklep voor mij. Net als rock-’n’-roll. Het zijn mini-tekeningen die een verhaal vertellen. En sinds kort zet ik er ook woorden bij.’”

Ondanks de persoonlijke inspiratiebron van gevoelens kan elke toeschouwer het werk op zijn eigen manier duiden. Het is kleurrijk, vrolijk, soms confronterend en sowieso figuratief abstract. En duidelijk geïnspireerd op de Cobra-beweging ( 1948-1951). ,,Ja, dat klopt”, zegt René, ,,als klein kind heb ik een tentoonstelling gezien van het werk van Karel Appel en dat heeft mij geïnspireerd om in deze stijl te werken.”

De pauze wordt afgesloten met een paar vragen van Miranda aan het publiek. Het is duidelijk dat de interactieve beleving zijn vruchten afwerpt. Publiekelijk vertellen bezoekers enthousiast wat hun opgevallen was aan het werk van René. En nadat de band hun laatste nummers heeft gespeeld en het applaus wegsterft, sluit organisator Petra Boersma de middag met de woorden: ,,Het was een leuke en geslaagde middag.”

(Tekst: Dian Ponsteen)