Erik Bosch met Haflinger paard succesvol tijdens titelstrijd in Oostenrijk: ‘Een schitterende ervaring’ (+ VIDEO)

Meedoen is belangrijker dan winnen, gaf Erik Bosch uit ‘t Harde enkele maanden geleden aan toen we hem spraken. Inmiddels is hij met een Haflinger paard naar de wereldtentoonstelling in Oostenrijk geweest. “Uiteindelijk zijn we doorgedrongen tot de vijftien beste 2-jarige merries. Daar ben ik toch wel erg trots op.”

Barry Wensink

Bosch fokt al sinds 1988 met Haflinger paarden en hij ging samen met een aantal familieleden, waaronder zijn vader, naar het evenement. In totaal waren in Oostenrijk zo’n 600 paarden uit verschillende landen aanwezig. Eenmaal per vijf jaar vindt het plaats, maar vanwege Covid ging het de vorige keer niet door. Tien jaar geleden was Bosch als toeschouwer van de partij. Toen was het voornemen er om ooit zelf mee te doen en dat is gelukt.

Het Nederlands Haflinger Paarden Stamboek (NHPS) nam deel met zeventien paarden, waaronder het exemplaar van Erik Bosch. In totaal is het gezelschap zes dagen van huis geweest en dat is inclusief tweemaal 900 kilometer autorijden. “Ze zeggen weleens dat je dit eenmaal in je leven meemaakt. Het was echt geweldig. Het is nu bijkomen, ook voor de paarden, want het is best een lange reis. Verder is het wasjes draaien en volop genieten.”

Bosch legt uit hoe de wedstrijden verliepen. “Je zit met vijftien paarden uit verschillende landen in een rubriek en de beste drie worden geselecteerd.  Het was even schrikken toen ik mijn nummer hoorde, maar ik was heel blij. Dan gaat er wel iets door je heen.” De jury keek hoe groot de paarden zijn, welk type het is en ook de kleur kreeg een beoordeling. Daarnaast kreeg het stappen en de draf een plek in het juryrapport.

In totaal waren er vijf keer vijftien paarden die in de leeftijdsgroep van 2 jaar meededen. Nadat er vijf keer drie waren uitgekozen, behoorde het paard van de inwoner van ‘t Harde dus bij de top vijftien. “Ik mocht daarom zaterdag terugkomen voor het algemeen kampioenschap waar de top van de wereld aanwezig was. De beste drie werden toen gekozen, maar daar kwamen we niet bij. Helemaal niet erg. Ik ben blij met de vele complimenten die ik mocht ontvangen. Er waren nog een paar Nederlanders die het erg goed deden en één hengst werd zelfs reserve wereldkampioen. Als vereniging zijnde hebben we het dan ook goed gedaan.”

We vragen of dit naar meer smaakt. “Zeker. Het was heel leuk en mijn vader was ook zo trots als een pauw. Bij gezondheid gaan we over vijf jaar weer die kant op.”