‘Langzaam maar zeker ontrolt het verleden zich en krijgt Elburg daardoor een ander gezicht’

Het verlangen om de generaties voor hem te kennen, voert oud-docent Wim Westerink uit Barneveld naar Elburg. Drie van zijn vier grootouders heeft hij nooit ontmoet. Alleen zijn oma Jennigje Docter heeft hij persoonlijk gekend. Zij woonde aan de Beekstraat 11. Zijn onderzoek mondt uit in een compleet boekwerk en in de ontwikkeling van een stadswandeling door Elburg. Of zoals hij het zelf noemt: in een wandelende tijdreis.

Hanneke Bloemendaal

Aanleiding voor het onderzoek naar zijn voorouders is een werkstukje van zijn kleindochter dat bij dochter Mieke in de wc hangt. Hierop staan de woorden: ‘Papa, Ik wil in jouw voetsporen treden’. Wim: “Dit geeft volgens mij goed weer dat het verlangen om deel uit te maken van de generaties voor ons nog steeds, en wellicht ook steeds meer, bij ons leeft. Ook van een baby, wordt vaak gezegd: hij lijkt sprekend op zijn moeder, ook al lijkt hij op zijn vader. Het is de wens om de nieuwe wereldburger te verbinden aan de generaties voor ons.” Om er aan toe te voegen: “Ik noem mijn voorouders overigens liever voorgangers. Daar zit het woord ‘gaan’ in, het is minder statisch. Ieder gaat immers zijn of haar eigen weg in het leven.”

De grootouders van Wim zijn Jacob Koenraad Westerink (1875 – 1945) en Maria Willemina Zwart (1877 – 1936) van vaders zijde en en Hendricus Broekhuizen (1891 - 1951) en Jennigje Docter (1895 – 1969) van moederszijde. Om een en ander behapbaar te houden, beperkt Wim zijn onderzoek - in eerste instantie- tot zijn opa Jacob Koenraad Westerink. “De andere drie grootouders staan nog op het programma. Ik heb nooit gedacht dat het zo uitgebreid zou worden.”
Hoe meer hij in de geschiedenis van Jacob Koenraad Westerink duikt, hoe meer hij ontdekt. “Je komt in een soort tijdmachine terecht. Langzaam maar zeker ontrolt het verleden zich en krijgt Elburg daardoor een ander gezicht.” En: “Het is boeiend om te beseffen hoe deze Elburgers geleefd hebben en lief en leed hebben ervaren. Al die ervaringen werken door in volgende generaties. Niet alleen de kleur van je haar is erfelijk, maar ook hoe je geleerd hebt met ‘mooie en lelijke’ dingen om te gaan.” Wim vindt veel informatie op FamilySearch, bij het Gelders Archief en via oudheidkundige vereniging Arent thoe Boecop. “Ik houd van geschiedenis, ben al sinds mijn 20ste lid. Ook heb ik mijn moeder en tante geïnterviewd.”

In een notendop: Jacob Koenraad Westerink woonde aan de Bloemstraat 24 en had daar een winkeltje in koloniale waren, ook was hij tuinder. Aan het Bagijnendijkje had hij grond waar hij groente verbouwde. “Mijn vader, ook een ‘Jacob Koenraad Westerink’, was onder meer onderwijzer aan de christelijke lagere school in Elburg. Mijn moeder was de dochter van huisschilder Rikus Broekhuizen (’Rikus de Jood’) en woonde aan de Beekstraat 11. Hoe meer je terug gaat in de tijd hoe meer je ontdekt dat de generaties dicht bij de natuur leefden, dat ze afhankelijk waren van wat de bodem en de zee hen gaf. Afhankelijk ook van de kleine gemeenschap waarin ze leefden. Mede daardoor wellicht ook een leven dichter bij het geloof.” Het onderzoek mondde uit in een boek met de titel: Jacob Koenraad Westerink en zijn voorgangers.

 Beekstraat 11 in Elburg.

Stadswandeling

In zijn stadswandeling betrekt de 67-jarige wel alle vier zijn grootouders. “In Elburg lopen waarschijnlijk veel afstammelingen rond van mijn vier grootouders. Bij elk huis geef ik door middel van de letter W(esterink), Z(wart), B(roekhuizen) of D(octer) aan voor welke tak het van toepassing is.” De stadswandeling start bij de parkeerplaats tegenover de oude tramremise. In de wandeling zijn opdrachten en vragen voor kinderen verwerkt. Ook komen er allerlei weetjes aan bod: ‘Je bent nu bij de St. Nicolaas kerk. Misschien is de kerk open! Ooit schilderde opa Broekhuizen daar de wijzerplaten’ en bij Beekstraat 11: ‘In de oorlog sliepen piloten op zolder. Loeti Vischschraper heeft daar ondergedoken gezeten.’ En: ‘zoek aan de stadszijde van de Vischpoort de donderbezem in het metselwerk. De kerk heeft deze donderbezems, die het Boze zouden kunnen afweren, als bijgeloof veroordeeld.’ 

Als nazaten van deze vier grootouders, maar ook andere geïnteresseerden, de stadswandeling willen lopen, kunnen zij een e-mail sturen naar gwwesterink@hotmail.com. De wandeling wordt vervolgens in A4 formaat retour gestuurd. Wim besluit: “Als er mensen zijn die informatie over mijn grootouders hebben, zou ik een en ander heel graag per mail ontvangen.”